สุลิยง ลักขษร

นาฬิกาเรือนนั้นเดินถอยหลังไปข้างหน้า

“เราเคยนอนห้องเดียวกัน” การพบกันครั้งล่าสุดเธอพูดประโยคนี้ขึ้นมา ผมตอบว่า “ใช่” แล้วเรื่องราวความหลังต่างๆ ก็เริ่มพรั่งพรู “สุลิยง ลักขษร” เป็นเพื่อนที่เรียนมาด้วยกันที่โรงเรียนบ้านสนตั้งแต่ ป.1 ถึง ม. 3 นับนิ้วมือซ้ายขวาพบว่าเราอยู่ด้วยกันถึง 9 ปีเชียว

Copyright © 2018. All rights reserved.