iambuggo

คืนสู่บ้าน “บัวเชดวิทยา”

ตั้งแต่เรียนจบ ผมไม่ค่อยได้กลับไปโรงเรียนเก่าเท่าไหร่ แน่ละ…ก็แม้แต่บ้านตัวเองผมยังเป็นคนแปลกหน้านับประสาอะไรกับโรงเรียน กระนั้นก็ยังพอติดต่อเพื่อนเก่าแลครูบาอาจารย์อยู่บ้าง ปีใหม่ที่ผ่านมาทราบข่าวจากครูว่าที่โรงเรียนจัดงานคืนสู่เหย้าจึงถือโอกาสขับ Honda Wave เปิดประทุนแหวกลมหนาวแห่งค่ำคืนเพื่อไปพบปะมิตรสหาย

Texture & Color | ตลาดโอเสม็ด & ช่องจอม

สารภาพครับว่า นี่เป็นการเริ่มต้นปีที่ห่วยแตกเหลือเกิน เพราะร่างกายอ่อนแอกระเสาะกระแสะ เจ็บป่วยไม่หายตั้งแต่ปลายปีที่ผ่านมาจนข้ามผ่านเวลาเป็นอีกปี เป็นหวัด คัดจมูก น้ำมูกไหล เวียนหัว และไอไม่หยุด อาการเหล่านี้ทำเอาสมองตื้อเอาเสียดื้อๆ เลย

Sun Childs | เด็กน้อยดั่งแสงตะวัน

มันเป็นภาพของเด็กชายนั่งบนเก้าอี้เหล็กในบ้านไม้หลังเล็กๆ เด็กคนนั้นถือดอกดาวกระจายสีชมพู จ้องเขม็งมาที่เลนส์กล้อง เสื้อสีสดและดอกไม้สีหวานบัดนี้ซีดเก่าไปด้วยกาลเวลา นั่นเป็นภาพถ่ายใบเดียวในวัยเด็กของผม เป็นสิ่งยืนยันว่าผมเคยมีช่วงชีวิตอยู่ในวัยเยาว์เช่นกัน

เข็มขัดนิรภัยในเบาะหลังของ TAXI

ทวีตเอาไว้ แต่กลัวหายไปเลยต้องจับมายัดใส่ Storify ผมคิดว่าประเด็นนี้น่าสนใจ เข็มขัดนิรภัยเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของผู้โดยสารรถยนต์ ทำไมการคาดเข็มขัดนิรภัยจึงเป็นเรื่องของคนเบาะหน้าเท่านั้น มันเป็นเหตุผลเดียวกับทำไมบนอานมอเตอร์ไซค์เราถึงใส่หมวกแค่คนขับ?

Green Corner | ท้องฟ้าสีเขียว

ผมอยู่ชั้น 5 ของแมนชั่นไม่หรูแห่งหนึ่งในซอยวิภาวดี 60 ในฐานะบุคคลชั้นสูง ผมได้รับสิทธิให้มีพื้นที่ว่างๆ เป็นดาดฟ้าขนาดกว้างเท่ากับอีก 1 ห้อง ที่นี่นอกจากเอาไว้จัดปาร์ตี้ไม่หรูของเพื่อนพ้องน้องพี่แล้ว มันแอบมีแปลงผักเล็กๆ เอาไว้ด้วย

วินาทีที่ยาวนาน และสีข้างของ PlayMaker

นอกจากไม่ทำให้ฟิตขึ้นแล้ว การลงสนามครั้งล่าสุดยังนำมาซึ่งความเจ็บปวดเจียนตาย หลังอดีต PlayMaker ตัวพริ้ว ตัดสินใจไล่ควบลูกกลมๆ จนสุดเส้น จังหวะที่ลูกฟุตบอลหลุดขอบสนามไปชนกับคอนกรีต คือจังหวะเดียวกันกับปุ่มสตั๊ดที่รองรับร่างอ้วนดำทะลึ่งปักลงไปในฟลอร์หญ้าเทียมแล้วไม่อาจถอนสมออย่างทันท่วงที

ยายพลอย ศรัทธา และชาเขียว

ยายผมชื่อพลอย ตลอดชีวิตของแกนอกจากการคลอดลูก 10 คน และเมาหัวราน้ำแล้ว ไม่มีอะไรที่แกทำได้ดีเลย ตั้งแต่ผมจำความได้ ยายพลอยในเส้นความทรงจำแรกคือ “เมา” และจนถึงบัดนี้ แกก็ยังมุ่งมั่นในแนวทางนี้เช่นเดิม

ความหวังอันสุภาพ ของหญิงสาวผู้ปรารถนาเดินทาง

“มันมีวิธีที่ง่ายกว่านี้ไหมคะ?” ประโยคคำถามของหญิงสาวจบลง ริมฝีปากเธอเผยอเล็กน้อยคล้ายต้องการยิงคำถามต่อไป แต่เธอหยุดมันไว้เท่านี้ อาจคิดในใจว่าผมคงไม่มีคำตอบให้ ผมเดา แววตาของเธอยังคงชวนฝัน แต่คิ้วนั่นเริ่มขมวด ความคาดหวังในคำตอบของเธอเริ่มปรากฎชัดหากวัดจากหว่างคิ้วที่เริ่มจรดเข้าหากัน

1 8 9 10 11
Copyright © 2019. All rights reserved.